Design Thinking Projesi İçgörü Raporu:
Dijital Sanat Alanında Çalışan Sanatçıların Uluslararası Mobilitesi

İçerik

Rapor Hakkında
Kapsam
Bulgu ve İçgörüler
Sonuç ve Değerlendirme

Rapor Hakkında



Dünyanın farklı ülkelerindeki dijital sanat organizasyonları arasındaki bağı kurarak sanatçıların global mobilitesini arttırmayı hedefleyen projede Design Thinking metodolojisi uygulanmaktadır.

bang. Prix ve ArtBizTech (www.artbiztech.org) ekipleri tarafından gerçekleştirilen projenin ilk aşaması olan “Research” fazına Avrupa ülkeleri başta olmak üzere yirmi iki farklı ülkeden sanatçılar, küratörler, sanat yöneticileri, tasarımcılar gibi dijital sanat alanında aktif rol oynayan farklı paydaşlar katılım sağlamıştır. Araştırma sonuçları üzerinden içgörü (insight) ve öngörüler (foresight) yine farklı paydaşların katılımıyla belirlenmiştir. Projenin sonraki fazlarında bu içgörüler ve öngörüler üzerinden sanatçıların global mobilitesini arttırmaya yönelik yaratıcı çözüm fikirleri geliştirilip hayata geçirilecektir.

Design Thinking (Tasarım Odaklı Düşünme), yenilikçi ve yaratıcı iş, ürün, süreç, servis ve teknoloji geliştirmek için kullanılan bir metodolojidir. “Definition” aşaması ile başlayan metodolojide öncelikle üzerinde çalışılacak olan challenge belirlenir. Ardından, “Research” aşamasında challenge’dan etkilenen personalar ile görüşülerek, ihtiyaçları ve problemleri dinlenir. “Interpretation” aşamasında ise ihtiyaç ve problemler arasındaki paternler bulunarak içgörüler tanımlanır. “Ideation” aşamasında farklı düşünme teknikleri ile probleme yaratıcı ve yenilikçi çözüm fikirleri bulunduktan sonra önceliklendirilen fikirler “Prototyping” ile somutlaştırılır. Son olarak, “Evaluation” aşaması ile personalara sunulan prototipler değerlendirilir.

Kapsam



Günümüzde teknolojinin erişilebilir olmasının etkisi, bu alanda çalışan sanatçı, küratör gibi üretimlerini güncel tutan ve teknoloji ile birleştiren paydaşların dünyada git gide yayılmasını ve görünür olmasını sağlamaktadır. Sektörün paydaşlarının dijital sanatlar alanında yaşadıkları zorlukları zamanla çözümleyebilmesi, sanatçı hareketliliğinde olumlu bir artışa neden olmuş ve ülkeler, paydaşlar, organizasyonlar arasında güçlü bağlar oluşturmaya başlamıştır.

Temelleri atılan güçlü bağlar farklı ülkelerin kültürlerinde mobil hareketliliğe sahip sanatçıların ve diğer profesyonellerin birbirleri ile karşılaşmalarını ve birbirlerinden ilham almalarını sağlamakla birlikte dijital sanatlar alandaki yayılmanın ve yeni bir dilin yaratılmasının da temelini oluşturmuştur. Bu yeni dil ile uluslararası hareketliliği olan sanatçıların ya da bu alandaki diğer profesyonellerin farklı fikirlerini ve değerlerini paylaşmaları, üretim yapan sanatçılarla karşılıklı iletişimleri ve bu iletişimden doğan işbirlikleri desteklenmektedir.

Bu iş birliklerini farklı açılardan ele alan “Global Mobility of Artists at Digital Art Field” projesi, sanatçı hareketliliğini ve bu alandaki paydaşların birbirleriyle olan iletişimlerini ve etkileşimlerini etkileyen olumlu ve olumsuz etkenleri irdelemektedir.

Çalışma iki ayrı grup katılımcı içermektedir; sanatçı, küratör, yazılımcı, direktör gibi dijital sanat alanında var olan, üretim yapan, yaratım ve üretim süreçlerine dahil olan, yurt dışındaki dijital sanat organizasyonlarında eser sergilemiş katılımcılar ve yine sanatçı, küratör, yazılımcı, direktör gibi dijital sanatlar alanında var olan, üretim yapan fakat yurt dışındaki dijital sanat organizasyonlarında eser sergilememiş katılımcılar.

Bulgu ve İçgörüler



1. Yurt Dışı Dijital Sanat Etkinliklerine Katılımın En Büyük Motivasyonu Eser Deneyimlemek

Dijital sanatlar alanında var olan, üretim yapan tüm katılımcılardan kaç yıldır sektörde oldukları, motivasyonları, organizasyonlara katılıp katılmadıkları hakkında bilgiler alındı ve analiz edildi. Bilgiler doğrultusunda araştırma katılımcılarının %82.2’sinin yurt dışında bir dijital sanat organizasyonuna katıldığı (eser sahibi, ziyaretçi ya da görevli olarak), %11.8’inin ise katılmadığı görülmüştür.

Alınan yanıtlara göre dijital sanatlar alanında 10 yılın üzerinde deneyime sahip katılımcıların %98.04’ü, 5–10 yıl arasında deneyime sahip katılımcıların %91.30’u, 2–4 yıl arasında deneyime sahip katılımcıların %75.86’sı ve 0–1 yıl arasında deneyime sahip katılımcıların %50’si yurt dışında bir dijital sanat etkinliğine katılmıştır.

Yurt dışındaki dijital sanat etkinliklerine katılma motivasyonlarını sorduğumuzda ise katılımcıların öncelikli olarak, %66.7’lik bir oranla eser deneyimlemek, %60’lık bir oranla ilham almak, %56.3 oranında farklı ülkelerdeki insanlarla tanışmak ve %43 oranında da farklı kültürlerde yeni trendleri takip etmek olduğu analiz edilmiştir. Bunların yanında katılımcılar, performans sergileme, workshop düzenleme, uluslararası görünürlük yaratma, yeni fırsatlar yakalama motivasyonları ile de yurt dışındaki dijital sanat etkinliklerine katıldıklarını belirtmişlerdir.

Tüm oranlara ek olarak katılımcıların %16.67’sinin en büyük motivasyonunun eser sergilemek olduğu görülmüştür. Deneyim arttıkça eser sergileme ana motivasyonu ile yurt dışındaki dijital sanat etkinliklerine katılma oranının arttığı gözlemlenmiştir.

 
2. Yurt Dışı Etkinliklerde İzleyici Olmaktan Eser Sergilemeye Geçiş

Anketin kırılımı olan “Yurt dışında daha önce hiç eser sergilediniz mi?” sorusuna “Evet” yanıtı veren katılımcılar anketin devamında bize bu alanda çalışan, üretim yapan kişilerin yaşadığı olumlu ve olumsuz durumları ve genel olarak yorumlarını aktarırken, “Hayır” yanıtı veren katılımcılar, yani daha önce dijital sanat etkinliklerine eser sergileme amacıyla katılmamış kişiler ise dijital sanatlar alanında gözlemledikleri durumları iletmiştir.

Araştırmaya katılan sanatçıların %75.7’si daha öncesinde yurt dışında eser sergilemiş, %24.3’ü ise sergilememiştir.

10 yılı aşkın zamandır üretim yapan katılımcıların %96.08’inin, 5–10 yıldır üretim yapan katılımcıların %86.96’sının, 2–4 yıldır üretim yapan katılımcıların % 53.57’inin yurt dışında eserlerini sergileyerek uluslararası mobilitesinin olduğu görülmüştür. 0–1 yıl arasında üretim yapan sanatçıların ise henüz yurt dışındaki dijital sanat organizasyonlarında eser sergileyerek yer alamadıkları, daha çok sergi izleyicisi olmaya yoğunlaştıkları görülmektedir. (bkz. Grafik 1)
3. Yurt Dışında Eserlerin En Çok Sergilendiği Etkinlikler Festivaller

Araştırma kapsamında katılımcılara projelerini yurt dışında en çok hangi dijital sanat organizasyonları ve etkinliklerinde sergiledikleri sorulmuştur.

Geniş alanlara yayılabilmesi, daha çok eseri bir arada izleyiciye sunabilmesi sebebiyle festivallere katılım %86.4 oran ile ilk sırayı almaktadır. Festivalleri sırasıyla dijital sanatlar alanında araştırmaların ve sergilerin yer aldığı konferanslar, üretimlerin gelişimine katkı sağlayan misafir sanatçı programları, kar amacı gütmeyen organizasyonlar ve son olarak kamusal alanlardaki sergilemeler takip etmektedir (bkz. Grafik 2). Ayrıca fuar, müze, performans alanları, tiyatro, bienal, özel etkinlikler ve okullar yukarıda yer verilen organizasyonlara ek olarak katılımcıların eserlerini sergilendikleri alanlar arasında yer almaktadır.
Sanatçılar, eserlerini sergileyecekleri organizasyonları seçerken en çok etkinliğin özgün bir aurası ve prestijli olmasına önem verdiklerini belirtirken, diğer yandan ulaşım ve konaklama desteğinin olması, sanatçıya üretimi karşılığında ödeme yapılması, başvuru ücretinin olmaması, açık çağrı temasının ilgi düzeyi ve sanatçının finansal durumu organizasyon seçimini etkilemektedir.
4. Araştırmaya Katılan Sanatçıların %73.8’i Yurt Dışı Etkinliklere Davet Alıyor

Bir diğer soruda katılımcılara, dijital sanat organizasyonlarında yer almalarının davet yoluyla mı yoksa başvuru yoluyla mı sağlandığı sorulmuştur. Bu soruya verilen cevaplar temel alınıp, organizasyonlara davet edilenler üzerinden deneyim yıllarının oranları ortaya çıkartılmış ve ardından organizasyonların davet ettikleri katılımcılara sağladıkları imkânlar incelenmiştir.

Dijital sanatlar alanındaki organizasyonlarda projesine yer verilen araştırma katılımcılarının %73.8’inin davet edildiği, %26.2’sinin ise başvurusunu kendi yaptığı görülmüştür.

Deneyim yılı ve davet oranı arasında pozitif bir korelasyon gözlemlenmiştir. Katılımcıların deneyim yılları ele alındığında 2 – 4 yıl arasında deneyime sahip ve daha önce yurt dışı dijital sanat organizasyonlarında eseri sergilenen sanatçılardan %53.33’ü, 5 – 10 yıl arasında deneyime sahip ve daha önce yurt dışı dijital sanat organizasyonlarında eseri sergilenen sanatçılardan %69.23’ü, 10 yıl üzeri deneyime sahip ve daha önce yurt dışı dijital sanat organizasyonlarında eseri sergilenen sanatçılardan %85.71’i organizasyonlar tarafından davet edilmiştir. Davet edilen sanatçıların %90.91’i davet edildikleri organizasyondan destek almışken, davet edilmese de destek alan sanatçıların %77.78 oranında olduğu gözlemlenmiştir.
5. İnternet Kadar Birebir İletişim de Hala Önemli Bir Kanal

Araştırma katılımcılarına, yurt dışındaki dijital sanat organizasyonlarına hangi kanallar üzerinden ulaştıkları sorusu yöneltilerek sanatçı mobilitesinde farklı iletişim kanallarının rolü incelenmiştir.

Yurt dışında eserini sergileyen sanatçıların %77.68’i internet (internet sitesi, sosyal medya, e-mail) üzerinden, %58.25’i ise bireysel tanıdıklarının (arkadaşları, organizasyon komitesi üyeleri, galeriler vs.) aracılığı ile organizasyonlardan haberdar olmuşlardır. Araştırma sonuçlarına bakıldığında internet kanalı kadar bireysel iletişimin de organizasyonlara ulaşma konusunda önemli olduğu görülmüştür. Sosyal medya aracılığı ile organizasyondan haberi olan kişilerin oranı %39,8’dir. Sosyal medyanın daha etkin kullanımı sanatçılar için potansiyeli yüksek alternatif bir kanal haline dönüştürülebilir.
6. Fonlara Ulaşmak En Sık Karşılaşılan Zorluk

Araştırma kapsamında yurt dışındaki dijital sanat organizasyonlarında eserlerini sergileyen sanatçıların sergileme boyunca temel olarak yaşadıkları genel zorluklar da incelenmiştir. Zorlukların başında %48.5 oranında fon bulma bulunmaktadır. Daha sonra bulsırasıyla sergi kurulum ve sökümünde, gümrük işlemlerinde, teknik destekte ve son olarak organizasyondan bir yetkili ile iletişimde yaşanabilen zorlukların geldiği görülmüştür. (bkz. Grafik 3)
Yaşanılan zorluklar arasında ilk sırada yer alan fon bulma zorluğu üzerine yoğunlaşılarak araştırma katılımcılarının deneyim yılları esas alındı ve analizlerde bulunuldu. 10 yılın üzerinde dijital sanatlar alanında deneyimi olan ve yurt dışında eseri sergilenen sanatçılardan %47.06’sının, 5 – 10 yıl arasında dijital sanatlar alanında deneyimi olan ve yurt dışında eseri sergilenen sanatçılardan %46.15’inin, 2 – 4 yıl arasında dijital sanatlar alanında deneyimi olan ve yurt dışında eseri sergilenen sanatçılardan %56.25’inin fon bulma konusunda zorluk yaşadıklarını belirttiği gözlemlendi. Bu sonuca göre deneyim yılı arttıkça fon bulma konusunda yaşanan zorluğun azalmadığı görüldü.

Fon bulma yaşanan en büyük zorluklardan birisi olarak belirtilse de yurt dışındaki dijital sanat organizasyonlarında yer alan araştırma katılımcılarının %93.23’ünün farklı kanallardan destek aldıkları görülmektedir. Bu kanallar ve destek alınma oranları aşağıdaki grafikte (bkz. Grafik 4) belirtilmiştir. Alınan fonların yaygın olarak ulaşım (%82.5) ve konaklamayı (%74.8) karşıladığı görülmektedir. Bunların yanında %68.9 ile nakliye ve gümrük, %62.1 sanatçı üretim ödemesi (artist fee) ve %39.8 oranında eser için gerekli materyallerin harcamalarının karşılandığı ortaya çıkmıştır. Harcırah, sigorta, stüdyo, refakatçilerin ulaşım ve konaklaması gibi diğer harcamaların karşılanma oranı ise %22.33’tür.
Sanatçılarınüretimlerini devam ettirebilmesi, farklı ülkelerde daha görünür olmaları ve sanatçı mobilitesinin sürdürülebilirliği için ihtiyaç duyulan sanatçı üretim ödemesi ile ilgili olarak hem genel hem de deneyim yılları esas alınarak karşılaştırmalar yapılmıştır.

Yurt dışındaki dijital sanat organizasyonlarına davet yoluyla katılan sanatçıların %74.32’sinin sanatçı üretim ödemesini aldıkları, başvuruda bulunarak katılan sanatçıların ise ancak %29.63’ünün bu ödemeyi alabildiği gözlemlenmiştir.

Sanatçı üretim ödemelerinin deneyim yılı ile olan ilişkisi ele alındığında, 10 yıl ve üzeri deneyime sahip olan katılımcıların %70.59’u, 5 – 10 yıl arası deneyime sahip olan katılımcıların %43.48’i sanatçı üretim ödemesi alabiliyorken 2 – 4 yıl arası deneyime sahip olan sanatçıların %10.71’inin bu ödemeyi alabildiği görülmüştür. Araştırmaya katılan 0 – 1 yıl arası deneyime sahip sanatçılardan organizasyonlara davet alan ya da sanatçı üretim ödemesi alan görülmemiştir. Bu durum sanatçı ücreti ödemesinin deneyim ile ilgili olduğu bağıntısını göstermektedir.

Organizasyondan bir yetkili ile iletişimde sorun yaşama oranının, sanatçının ilgili organizasyonda eserini davet edilerek ya da başvuru yoluyla sergilemesinden bağımsız olduğu gözlemlenmiştir.
7. Daha Geniş Kitleye Ulaşmak Mümkün

Araştırma katılımcılarına eserlerini sergiledikleri ülkelerde yeterince izleyiciye ulaşıp ulaşamadıklarına yönelik soru yöneltildi. 10 yılın üzerinde dijital sanat alanında deneyimi olan ve yurt dışındaki dijital sanat organizasyonlarında eseri sergilenen sanatçıların %78.43’ünün, 5 – 10 yıl arasında dijital sanat alanında deneyimi olan ve yurt dışındaki dijital sanat organizasyonlarında eseri sergilenen sanatçıların %71.79’unun, 2 – 4 yıl arasında dijital sanat alanında deneyimi olan ve yurt dışındaki dijital sanat organizasyonlarında eseri sergilenen sanatçıların %66.67’sinin yeteri kadar izleyiciye ulaştığını düşündüğü görülmüştür.

Araştırma katılımcıları yorumlarında her zaman daha fazla izleyiciye ulaşmak istediklerini ve ulaşma oranın genel olarak etkinliğin gerçekleştiği ülkelere ve şehirlere bağlı olarak değişkenlik gösterdiğini belirtmektedirler.
8. Sanatçılar Yurt Dışında Eserlerini Sergileyecekleri Alternatif Organizasyon Arayışında

Yurt dışında eserini sergileyen sanatçıların %89.3’ü festival, %78.6’sı galeri, %63.1’i kamusal alanda yer almak isterken bu alanları sırasıyla konferansların, misafir sanatçı programlarının, kar amacı gütmeyen organizasyonların, fuarların ve diğer alanların (müze, bienal, sanal sergi) takip ettiği görülmektedir.

Aynı soruyu yanıtlayan, daha öncesinde yurt dışında eser sergilememiş olan sanatçılar ise benzer bir seçim sıralaması ile festival, galeri, kamusal alan, misafir sanatçı programları, konferans, fuar ve kar amacı gütmeyen organizasyonlarda yer almak istediklerini belirtmişlerdir. Her iki grubun da birbirlerine yakın verdikleri yanıtlar göz önünde bulundurularak (bkz. Grafik 5) festival, galeri ve kamusal alan yanıtları bu alanlara yönelik ilgiyi göstermektedir.
Bu soruya gelen yorumlar analiz edildiğinde ise dijital sanatlar alanında yeni var olmaya çalışan sanatçıların eserlerini sergilemek için alternatif kanallar hakkında bilgisinin yeterli olmadığı, deneyimli katılımcıların ise çok daha farklı alanlara ulaştıkları ve eserlerini sergiledikleri, sergilemeyi istedikleri gözlemlenmiştir.
9. En Çok Kod Yazımı Alanında Desteğe İhtiyaç Duyuluyor

Dijital sanatların üretim temellerinde yer alan kod yazılımı, mühendislik, ses tasarımı gibi alanlarda, sanatçıların üretimleri ile ilgili olarak hangi alanlarda daha çok desteğe ihtiyaç duydukları sorulmuştur. Aşağıdaki grafikte (bkz. Grafik 6) tüm araştırma katılımcılarının hangi alanlarda dışarıdan desteğe ihtiyaç duyduğu yer almaktadır.

0 – 1 yıl arasında dijital sanat alanında deneyimi olan sanatçıların sahip oldukları kısıtlı kaynaklarını kullanırken sadece kod yazılımı alanında desteğe yöneldiği; tasarım, ses tasarımı, kavramsal metin yazımı gibi konularda destek almayı tercih etmedikleri gözlemlenmiştir. 5 – 10 yıl arasında üretim yapan sanatçıların ise yoğun olarak kod yazılımı, mühendislik ve kavramsal metin yazımı alanlarında desteğe ihtiyaçları oldukları ortaya çıkmıştır.

Sonuç ve Değerlendirme



Araştırma kapsamında katılımcılar şimdiye kadar en az bir kere yurt dışında eserini sergileyen ve şimdiye kadar hiç sergilememiş olan sanatçılar şeklinde iki gruba ayırılmış ve bu iki grup deneyim yılları, sanatsal üretimlerinde ihtiyaç duydukları konular, sergileme ve sergi gezme motivasyonları gibi başlıklar artında incelenerek karşılaştırmalarda ve yorumlarda bulunulmuştur. Karşılaştırmalar ve yorumlara ek olarak yurtdışındaki dijital sanat organizasyonlarıyla olan etkileşimleri analiz edilmiş ve genel çerçevede tüm bulgular derinlemesine incelenmiştir.

Araştırmada ilk olarak karşımıza çıkan ve sanatçıların yurt dışındaki organizasyonlara katılım (eser sahibi, ziyaretçi ya da görevli olarak) motivasyonları ile ilgili bilgiye ulaşılmak istenilen soruda öncelikli motivasyonların eser deneyimlemek ve ilham almak olduğu görülmüştür. Buna ek olarak ise özellikle dijital sanatlar alanındaki deneyim arttıkça yalnızca eser sergilemek için etkinliğe katılma motivasyonunun öne çıktığı gözlemlenmiştir. Ayrıca deneyimden bağımsız olarak katılımcıların büyük çoğunluğunun yurt dışındaki organizasyonlarda projelerini izleyiciyle buluşturma motivasyonlarının olduğu gözlemlenmiştir.

Araştırmada ilgi çeken, sanatçıların benzer cevaplar ile yorumlarını ilettikleri iki önemli konu bulunmaktadır; sanatçıların üretimlerinin devam edebilmesi ve mobilitesinin sağlanabilmesi için gerekli olan fona ulaşma zorluğu ve üretim aşamasında farklı disiplinlerin desteğine ihtiyaç duyulması (kodlama, ses tasarımı, tasarım, vs.). Teknolojinin gelişmesi ve dijital sanatlar alanında kullanılan araçların gün geçtikçe farklılaşması, sanatçıların üretim aşamasındaki yeni eğilimlerle, yeni keşiflerle birlikte farklı projeler ortaya çıkarmalarını sağlıyor. Ortaya çıkan farklılaşmalar, sanatçının tecrübesi arttıkça ürettiği projenin büyüklüğü, ulaşımı, yerleşimi gibi konularda da kapsamını genişleterek çeşitlilik gösteriyor ve sanatçının fon konusunda daha çok desteğe ihtiyaç duymasına, beklentilerinin artmasına neden oluyor. Bu durum, fon bulmanın yaşanan zorluklar arasında deneyim yılından bağımsız olarak önemli bir yeri olmasının, sanatçının kaygısının sürekli devam etmesinin sebebini açıklamaktadır.

Araştırma kapsamında yukarıda bahsedilen, sanatçıların üretimlerinde kullandıkları araçlara gün geçtikçe yenilerinin eklemesi ve teknik anlamda da üretimlerin farklılaşması durumu; sanatçıların özellikle kod yazma, mühendislik gibi teknik alanlarda desteğe ihtiyaç duymalarına sebep oluyor. Ancak bu teknik alanlara duyulan ihtiyacın oranı, dijital sanat üretimine yeni başlayan kişilerde daha düşük olarak gözleniyor. İhtiyacın başlangıçta daha düşük görülmesinin sebebi ise daha küçük kapsamlı projelerin üretiliyor olması ve zaten kısıtlı olan bütçenin, dışarıdan teknik destek alınarak kullanılmak istenmemesi olarak öngörülebilir.

Sanatçı üretim ödemesi, fon bulma zorluğu ve üretimde farklı disiplinlerdeki kişilere duyulan ihtiyaç konuları kadar araştırmanın bütününde bir diğer dikkat çeken konu olarak beliriyor. Araştırma sonuçları yurt dışı organizasyonların ancak davet ettikleri sanatçıların üretim ödemelerini karşılamayı tercih ettiklerini gösteriyor. Yine sanatçı üretim ödemesinin alınmasının deneyim yılı ile bağlantılı olduğu da araştırmada açık bir şekilde ortaya çıkıyor.

Araştırma katılımcılarının yorumları incelendiğinde, sanatçıların eserleriyle her zaman için daha fazla görünür olma konusunda arayışları olduğu görülüyor. Bu arayışlarından yola çıkarak, dijital sanat organizasyonlarının internet siteleri ve sosyal medya kanalları üzerinde sanatçıların görünürlüklerini geniş kitlelerde güçlendirecek yönde içerik paylaşmaları durumunda, sanatçıların etkinliklere katılım motivasyonlarını arttırabilecekleri düşünülmektedir. Aynı şekilde bu durum dijital sanatlar alanındaki çalışmalarına daha yeni başlayan sanatçılar için de yeni motivasyonlar ve fırsatlar doğurabilir.

ArtBizTech,
bang. Prix


ArtBizTech, workshop, seminer ve eğitimleriyle firmaların daha yenilikçi fikirler geliştirmelerine destek oluyor. Çalışmalarında Design Thinking (Tasarım Odaklı Düşünme) ve Artful Thinking (Sanatsal Düşünme) metodolojilerini temel alıyor. İş ve teknoloji, tasarım, psikoloji ve sanat gibi farklı alanlardaki profesyollerden oluşan multidisipliner ekibin hedefi, sanatı iş ve ve teknoloji dünyasıyla bir araya getirerek, Türkiye’de “inovasyon” kavramına derinlik kazandırabilmek. ArtBizTech’in Amazon.com üzerinden Amerika, Fransa ve Japonya gibi ondan fazla ülkede okuyucularıyla buluşan “Design Thinking Methodology Book” ve “Artful Thinking” isimli iki kitabı bulunuyor.

ArtBizTech ayrıca, hem iş ve teknoloji dünyasını yeni fikirlerle beslemek hem de Türkiye’de yapay zeka, büyük veri, robotlar ve genetik gibi inovatif ve bilimsel unsurları kullanarak sanatsal çalışmalar yapan gençleri görünür kılmak amacıyla, bang. Art Innovation Prix isimli platformu kurdu. Platform çatısı altında güzel sanatlar, mühendislik, tasarım, biyomedikal gibi farklı disiplinlerden herkesin inovasyona ilham veren projelerini destekliyor; farklı mekanlardaki sergileriyle, bu inovatif sanat evrenini daha çok kişiye ulaştırıyor.