Ozan Atalan
Hala Oyunu Anlamaya Çalışıyorum, 2018

Çocukların iç dünyası ana akım algıda genelde renkli olarak yerini almıştır. Benzer şekilde, “içimizdeki çocuk” deyimi sıkça karşımıza çıkmaktadır. Peki ya içimizdeki çocuk dünyada olup bitenleri kaygıyla izleyip karanlık bir oyunda anlamaya çalışıyorsa? Bir başka deyişle bu bir olup biteni anlama oyunuysa? Küresel ısınma, ekonomik krizler, doğal felaketler gibi çağdaş varoluşsal anksiyetelerin hayatlarımıza fazlaca müdahale ettiği bir dönemden geçiyoruz. Bu kaygıların temelinde ise insan-doğa arasındaki ayrımın yattığını düşünüyorum. Tanımsız bir çocuk oyununa analojik olarak bağlanan bu video enstalasyon, karanlık bir atmosfer yaratarak önündeki kültür-doğa ayrımını anlamaya çalışan, ona bir türlü anlam veremeyen, bu yüzden videoda yüzü sürekli dağılıp kendini bulamayan bir çocuk portresini HTML kodlarıyla kaplanmış taşlar ile birimleri dallarla değiştirilmiş saat mekanizmalarını bir araya getiriyor.

İzleyici, incelemek için objelere yaklaştığında, projeksiyon ışığından ekrana vuran gölgesini de videoya dahil ederek deneyimin bir parçası haline geliyor ve bu durum, Platon`un Mağara Alegorisine de gönderme yapıyor.
The inner world of children has always been considered to be colourful. Likewise, we are also subject to hearing the term “the kid inside” often. But what if the kid inside is anxiously trying to understand what is happening in the world? In other words, maybe it is a game to make sense of current anxieties. We are living in an era in which contemporary existentialist anxieties such as global warming, economic crisis, natural disasters are taking over our lives. I believe what lies behind is the culturally constructed dualist distinction between nature and culture. This video installation, in an analogical link to an unidentified child`s play, creates a dark atmosphere and represents a child`s portrait in an effort to understand the culture-nature dichotomy symbolized by the rocks covered by their HTML codes and clock mechanisms whose time units are replaced by branches.

The viewer is intended to be a part of the installation via their shadow appearing on the screen when they approach to look closer at the objects, and this notion refers to Plato`s Cave Allegory.
bang_art_innovation_prix_ozan_atalan_b
ozan_atalan_bang2018
Ozan Atalan
Ozan Atalan 2007 yılında Anadolu Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdikten sonra Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nde sanat eğitimine başladı. 2013 yılındaki mezuniyetinin ardından Fulbright bursunu almaya hak kazanarak ABD’de Syracuse University’de görsel sanatlar alanında yüksek lisans çalışmalarına başladı. Bu süreçte, disiplinler arası bir alana taşıdığı sanat deneyimini, katıldığı ulusal ve uluslar arası sergilerle genişletirken aynı zamanda Syracuse University’de öğretim üyeliği yaptı. 2016 yılında yüksek lisansını tamamladı. Şu anda İzmir Ekonomi Üniversitesi Görsel İletişim Tasarımı Bölümü`nde öğretim görevlisi olarak çalışmakta; İstanbul, İzmir ve yer aldığı uluslar arası rezidanslarda sanat pratiğine devam etmektedir.
Ozan Atalan, after his graduation from Anadolu University Faculty of Law in 2007, studied Sculpture at Dokuz Eylul University`s Faculty of Fine Arts. Following his graduation in 2013, he attended Syracuse University School of Art as a Fulbright scholar. During his MFA studies, he extended his art practice through an interdisciplinary field and participated in a variety of national and international shows. He also worked as an adjunct teacher at Syracuse University. After getting his MFA degree in 2016, he moved to Istanbul. Since then, he has been continuing his art practice in Istanbul, Izmir and international residencies. Currently, he is working as an adjunct teacher at Izmir University of Economics, Visual Communication Department.